ارث او را غصب كنند و او را بزنند چندانكه طفلى كه در رحم دارد سقط بشود و بدون اذن هجوم بخانهء او بياورند سپس فاطمه را خوارى و ذلت فروگيرد و معين و ناصرى نداشته باشد و عاقبت از شدت الم ضربتى كه بر او وارد آورند جان به حق تسليم كند . زبان حال پدر شد دين حق پامال بىتو * جهان شد مرجع جهال بىتو عمر بعد از تو طرح فتنه افكند * بمنبر مسند بو بكر افكند ز هجرانت فتاد آتش بجانم * فراغت سوخت مغز استخوانم پدر بعد از تو با غم يار گشتم * به پيش چشم امت خوار گشتم خلايق سربه‌سر از ما رميدند * همه از خانهء ما پا كشيدند ز هجرت روز شب من اشكبارم * نمىپرسد كسى از حال زارم در اين مدت چه محنتها كشيدم * شماتتها ز مرد و زن شنيدم سفارشها كه با انصار كردى * وصيتها كه با اصحاب كردى ندانم آگهى اى باب و يا نه * كه بازويم شكست از تازيانه پس آنكه در به پهلويم فشردند * على را دست و گردن بسته بردند عدو زد سيلى كين بر عذارم * كه پرخون شد دو چشم اشكبارم ز بعد سيلى آن ننگ زمانه * به بازويم چنان زد تازيانه كه از تاب و الم هوش از سرم رفت * نه هوش از سر كه روح از پيكرم رفت خدايا مرك زهرا كن تو نزديك * كه روز روشنم شد شام تاريك اخبار رسول خدا ( ص ) از ظلمى كه بعد از او بر فاطمه ( ع ) مىشود صدوق در امالي روايت مفصلى از ابن عباس نقل مىكند تا اينكه مىگويد قال قال رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و اما ابنتى فاطمة فانها سيدة نساء العالمين من الاولين و الآخرين و هي